W okolicach liceum zacząłem interesować się ziołami, naturalnymi metodami wspierania zdrowia i psychiki. Szukałem forum ziołowego… i nie znalazłem
.Pytania zadawałem na forach bardziej ogrodniczych albo bardziej medycznych niż zielarskich. Wymieniałem wiadomości z właścicielami sklepów zielarskich, w których zaopatrywałem się w kolejne nabytki. Oczywiście nie można pominąć też najważniejszego wpływu mam, cioć i babć, które wiedzę o roślinach od pokoleń niosą z ust do ust i przekazują dalej.
Jednak brakowało mi miejsca, które mogłoby zjednoczyć nas - miłośników czerpania z darów przyrody, wymiany doświadczeń, prowadzenia wspólnych badań i eksperymentów. Miejsca, gdzie wiedza nie pochodzi tylko z artykułu czy książki i nie oznacza arbitralnego końca dyskusji, ale może być dalej weryfikowana, debatowana i sprawdzana przez innych ludzi.
Badań nad ziołami jest stosunkowo mniej niż nad konkretnymi, izolowanymi substancjami, z których produkuje się leki. Farmacja często mówi:„Wyciągnijmy tylko ten jeden składnik i podajmy go precyzyjnie”. Zielarstwo częściej patrzy natomiast na całość rośliny i synergiczne działanie wielu substancji naraz. Dlatego między światem ziół a farmacji istnieje jednocześnie ogromne pokrewieństwo, ale też spora różnica filozofii. Chociaż dziś farmacja coraz częściej projektuje substancje syntetycznie, przy pomocy komputerów i nowoczesnej chemii.
Duże wrażenie robi na mnie poczucie, że naprawdę
niewiele więcej potrzebujemy ponad to, co już gotowe rośnie dla nas za oknem. Że jesteśmy z tym światem połączeni. Zachwyca mnie to, że możemy wyjść na łąkę, zerwać listek i sprawić, że będzie nam się lepiej myślało albo trawiło. To znaczy, że w jakiś sposób wyrasta to również dla nas, skoro potrafi tak precyzyjnie na nas działać. A takich przykładów są tysiące.
Lata mijały. Sklepów zielarskich w polskim internecie powstawało coraz więcej, a ja dalej nie miałem sensownego wspólnego miejsca, gdzie mógłbym weryfikować wiedzę i ją pogłębiać.
Potem poznałem Magdalenę. I zakochałem się… między innymi w jej szafce z ziołami. Naprawdę.
Dla wielu ludzi była to zwykła szafka. Dla mnie wyglądała jak laboratorium starej zielarki - mały magiczny świat pełen zapachów, słoików i tajemniczych mieszanek. Właśnie wtedy wszystko zaczęło iść głębiej.
Magdalena również przyznała, że w Polsce brakuje sensownej społeczności zielarskiej. Nie sklepu, tylko miejsca tworzonego przez wielu różnych ludzi.
Dzięki niej zacząłem poznawać rzeczy, które wcześniej były mi obce: ziemię. permakulturę, sadzenie, współgranie roślin ze sobą - mikroświaty natury, których wcześniej prawie nie zauważałem.
Pamiętam, jak mówiła o klasach ziemi i potrafiła z garści gleby wyczytać rzeczy, które dla mnie brzmiały niemal jak magia. Nie rozumiałem jeszcze wtedy dokładnie, co oznaczają wszystkie te klasy i właściwości gleby, ale zacząłem chłonąć ten świat coraz mocniej.
Połączyliśmy nasze zielarskie zbiory w jeden. Magdalena, mająca talent malarski, stworzyła wielką tablicę. Rozwieszaliśmy na niej karteczki z pomysłami na kategorie i fora. To właśnie wtedy Forum Ziołowe zaczęło istnieć naprawdę.
(Fragment tej tablicy możecie zobaczyć u góry strony głównej forum).
Mama Magdaleny, od której wyniosła ona miłość do roślin już od najmłodszych lat, wykonała maskotkę, która później stała się maskotką forum. I w pewnym sensie właśnie o to tutaj chodzi. To forum nie powstało z korporacyjnego projektu. Powstało z rozmów, pasji, zapachów suszonych roślin, chaosu karteczek, zachwytu nad naturą i potrzeby stworzenia miejsca, którego samemu bardzo brakowało.
Zapraszamy!